خوش آمدید

غزلی از سرکار خانم مهسا میر قهاری

باران خلاصـــه ی دردم نمی شـود      

 حتی نفس سهـــم نبردم نمی شود

این قاب خستــه که خالی کشیده ام

  زیباتراز هرچه که کردم نمی شود

گم کرده ام نگـــــاه عزیزت ولی

 باید دوباره بگـــــردم نمی شود

این خنـــده های سکوت از نگاه تو

   فریاد چهــــــره زردم نمی شود

می خواهم آتش عشقــــم فدای تو

  ماننــــد کوره ی سردم نمی شود

باید بگویم ودادی کشم کــــه من

  محـــکم نشستم ومردم نمی شود

وقتی که طعم نگاهم نمی خرنــــد  

دیگر چگونه بگــــردم نمی شود

معرفی شاعر هفته :

صفحه « با شعر هفته » اختصاص دارد به شاعرجوان و ارجمند

جناب آقای جلال نعیمی

اینجانب جلال نعیمی که بیست وششمین بهار عمــــرم را

 سپری می کنــــم علاقه وافری به ادبیات وبخصوص شعـــر

وبویژه غــــــزل دارم ودارای مدرک  کارشناسی در رشتــــــه

 حسابداری می باشــــــــم .

زبان شعریم  غزل با درون مایه عاشقانــــــه می باشـــــد

واز سال 1382 شعر را به صورت حرفه ای دنبال می کنــــم.

رباعی زیر را به همه ادب دوستان تقدیم می کنم :

وقتی که خدا به کشف خـود نایل شــد

اشکی به زمین نشست ونامش دل شــد

شیطان ودرخت وسیب وگندم بازی است

آدم به هــــــوسرانی حوا گل شد      

غزلی از رمضان عبدالهی

دیگر نگاهی غیر تو باور نـــــدارم

خواهم بیایم سویت اما پر ندارم

تقدیم چشمان تو باشد خلوت من

باید ببخشایی از این بهتــر ندارم

پوسیده بودی بعد من سردردداری

آهسته می گویم خبر از سر ندارم

این یاد دارم روزگاری گفته بودی

بیتی زروخوانم ولی از بـــر ندارم

احساس تو خالی دگر رنگی ندارد

بانیزه بشکسته کسی جنگی ندارد

دیریست بر کهنه نگاهم گریه کردم

گرچه امید عفوی از این در ندارم

مردود گردیدم به خرداد نگاهت

دیگر مجال ترم شهریور نـــدارم

پایان راه تیره ام ازدور پیداست

بی شک از این بابت سر آخر ندارم

توی این شهر قشنــــگ            آدماش از همه رنگ

وقتی از خواب پا میشن             بدون کمی درنــــگ

هرکسی صورتــــــــکی             می زنه رو صورتـــش

تا نــــــدوته اون یکی             آخــــــــه از هویتش

زندگی پر پیچ وخــــــم             گهی شادی گهی غــم

چهره ها پشت نقـــاب             مثه خرگوش وعقـاب

من وتو ساده بودیــــم            که نداشتیم صورتــک

توی این شهر شلــــوغ             یکی زد به مــا پاتـک

بیا با هم بزنیــــــــم             صورتک به چهر مـــون

تا بتونیم بشناسیـــم             آدمــــــــای شهرمون

وقتی روشــد دسّ اون           آدمای جورواجــــــــور

می کِنیم صورتکـــــا             می ندازیم یه جای دور

                                              ترانه سرا : عیسی تاژ

دوقطعه شعر از حسین عسکری:

                  خدا به خاطر چشمت شبی غزلخوان شد             

                   برای چشـم تو شایـد همیشه گـریان شد

                   تو را که دیـد خودش را به بی خیــالی زد

                   و پشت چهره ی مظلوم خویش پنهان شد

                   خـدا حکـومت خود را به دست آدم داد

                   به جستجـوی تو آمـد شبیه انسان شد

                   از این که بنده ای و او خدا و خالق توست ...

                   از این که پاک و رحیم است ... این که رحمان شد

                   از این که عمر خودش را به پای بنده نهاد ...

                   از این که مثل من و تو دچار عصیان شد ...

                   از این که آدم و حوا ... از این که چشمانت ...

                   از این که ... این که ـ خدا ـ بود هم پشیمان شد

                   و در شبی که جهان می گریست با دل درد

                   خـدا به پای تــو افتــاد و التماست کــرد

درباره وبلاگ

فهرست اصلی

پیوندها

نوشته های پیشین

آرشیو موضوعی

نویسندگان

پیوندهای روزانه

صفحات وبلاگ

خبرنامه

نظر سنجی

آمار